Ömer Hayyam ile Bir Akşamüstü
İyi olmak enayilikle karıştırılır Sevginin hiç gitmediği yerlerde Durulmaz Bıçaklar kan için savaşır durmaz İçimde, duyduklarım bıçaklar teni Burada artık durulmaz Kendimi kendimden sıyırıp da yaptım Kaybettim ev bildiğim yeri Kan içirdin, savaşmayı bilmez kalp burada durulmaz Tek bildiği İnsan Elini tutmaya yeltenir Çok çok iyi bildiği birinin Gideceğini Doz olarak alıyorum mutluluğu Ondandır Küçük küçük parça parça Bi sincap yürüyor mutlu oluyorum İşte o kadardır Kafamın içine girdiğimde farkediyorum Oradan çıkamadığımı Aslında hiçbir zaman Uğramadığını da anlıyorum kimsenin, Aslında Bu nasıl iş be sorarsın arkadaş Şair olmak insan olmaktır derim Anlamazlar Dur, Dinle, Şerefsiz olmaktır birinden gitmek Kendine çıkan yollara Şerefimi aldım elinden Ben tutuyorum Zamanla dinerim Ben tutuyorum Hayatı binbir karmaşayla Buradan nereye gideceğimi de Bilmiyorum Derim Yolcu olmak...