Ömer Hayyam ile Bir Akşamüstü

İyi olmak enayilikle karıştırılır 

Sevginin hiç gitmediği yerlerde

Durulmaz

Bıçaklar 

kan için savaşır durmaz

İçimde, 

duyduklarım bıçaklar teni

Burada artık durulmaz

Kendimi kendimden sıyırıp da yaptım 

Kaybettim ev bildiğim yeri

Kan içirdin, 

savaşmayı bilmez kalp

burada durulmaz 

Tek bildiği

İnsan 

Elini tutmaya yeltenir

Çok çok iyi bildiği birinin

Gideceğini 

Doz olarak alıyorum mutluluğu

Ondandır

Küçük küçük 

parça parça

Bi sincap yürüyor mutlu oluyorum

 

İşte o kadardır

 

Kafamın içine girdiğimde farkediyorum

Oradan çıkamadığımı 

Aslında hiçbir zaman 

Uğramadığını da anlıyorum kimsenin,

Aslında 

Bu nasıl iş be sorarsın arkadaş 

Şair olmak insan olmaktır derim

Anlamazlar

Dur, Dinle,

Şerefsiz olmaktır birinden gitmek 

Kendine çıkan yollara

Şerefimi aldım elinden 

Ben tutuyorum

Zamanla dinerim

Ben tutuyorum 

Hayatı binbir karmaşayla

Buradan nereye gideceğimi de 

Bilmiyorum

Derim

Yolcu olmak insan olmaktır 

Durmam, dinlenirim, 

Uğurlamaktır kendini 

Kimsesizliğe çıkan yolda 

Ağlar, kalbimi dindiririm

Ve kim sessizliği bozarsa

İlk o düşecek 

kuyuya, kuyuya

Ben ise bağırıyorum, 

Sen kimselere çıkan yollarda 

tutunamayacağını da öğrendin

Şimdi anlıyorum

Sözler yalanmış, 

eğlendin kalp Ayakta 

uyuya uyuya

Ben ise ağrıyorum ki

Geri gelmedin, 

git

Sonsuz güzelliğine kitlendiğim 

vakit

Kirlendiğim yerlerden çözülür Yollar 

uzaya uzaya

Giderim

Özüme döner, üzülürüm

Bir yatakta büzülürüm

Onlar sanar 

Bu kız ne yapacağını düşünür

ben yürürüm uykuda 

hu’ya hu’ya  

Kimse bilmez beklediğimi

O’nu o’nu diye diye süzülürüm

Gece vakti semadan 

Bana bir selam gönderin

Yıldız kardeşler, biz bir bütünüz

ben binbir şekle bürünürüm

Çıkamam çıkamam işin içinden

Yara 

aralara kaynar gider

Beni ittiğin yer, 

kimsesiz 

dikişlerimi yırtar gider

Yapma, etme, 

demiştim seni severim

Ayıramaz kalbim 

dostun acısını düşmanınkinden

Çok düşmekten olsa gerek

Yapma, etme,

senin ömrün daha çok benimkinden 

Demiştim birlikte öleceğiz 

yok, 

Ayrılamaz kalbim seninkinden

Gözden yaş gelir, 

elden bir şey gelmez

Niyedir hiç bilemem onların

Kalbi göremez, kinden 

Kalbi gezdirmeye çıkardım, 

Ezdirmeye kıyamam

Ele gelmez

Gözden yaş gelir, 

elden bir şey gelmez anlarım

Niyetim iyidir derler hep

kimse bilmez, kimse bilmez